ଗଭୀର ଶୋକ ଓ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୃଦୟର ସହିତ ଆମେ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ ଶ୍ରୀ ଅଶୋକ କୁମାର ପଣ୍ଡାଙ୍କୁ, ସୁପରିଣ୍ଟେଣ୍ଡିଂ ଇଞ୍ଜିନିୟର, MES (EME), ସେକୁନ୍ଦରାବାଦ, ଯିଏ ୨ ମଇ ୨୦୨୬ ରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚିର ବିଦାୟ ନେଲେ — ତାଙ୍କର ଅବସରଗ୍ରହଣର କେବଳ ଦୁଇ ମାସ ପୂର୍ବରୁ। ତାଙ୍କର ଏହି ଅକାଳ ବିୟୋଗ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁବର୍ଗ, ସହକର୍ମୀ, ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଓ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ଅପୂରଣୀୟ ଶୂନ୍ୟତା ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
କେତେକ ଲୋକ ଜୀବନରେ ନିରବ ଭାବେ ଆସନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଅନୁପସ୍ଥିତି ସଦା ସର୍ବଦା ଅନୁଭବ ହୁଏ। ବାବା ସେହିପରି ଜଣେ ମଣିଷ ଥିଲେ — ସେ କେବଳ ଜଣେ ପିତା ନୁହେଁ, ବରଂ ଜଣେ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ, ଗୁରୁ, ଦାର୍ଶନିକ, ଶିକ୍ଷକ ଓ ନିରନ୍ତର ପ୍ରେରଣା ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଉତ୍ସ ଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଥିଲା ନିଷ୍ଠା, ବିନମ୍ରତା, ଜ୍ଞାନାର୍ଜନ ଓ ସେବାର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଯାତ୍ରା। ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୫ ରେ ସେ ସୁପରିଣ୍ଟେଣ୍ଡିଂ ଇଞ୍ଜିନିୟର ପଦକୁ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ସଫଳ ବୃତ୍ତିଜୀବନର ଏକ ଗର୍ବର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଥିଲା। ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କର Ph.D. ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରତି ଅପାର ଆଗ୍ରହକୁ ପ୍ରମାଣ କରେ।
M.Tech ଓ Ph.D. ଡିଗ୍ରୀଧାରୀ ବାବା ଜଣେ ଆଜୀବନ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ଥିଲେ। ପୁସ୍ତକ ପଢ଼ିବା, ଜ୍ଞାନମୂଳକ ଆଲୋଚନା କରିବା ଓ ଯୁବ ପିଢ଼ୀଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାରେ ସେ ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ସେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜର ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହର ସହିତ ପଢ଼ାଇ ଓ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ସରଳ ଭାବରେ କଠିନ ବିଷୟକୁ ବୁଝେଇବାର କ୍ଷମତା ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲା।
ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷାଗତ ଓ ବୃତ୍ତିଗତ ଅବଦାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଥିଲା। ସେ NIT ଦୁର୍ଗାପୁର ଆୟୋଜିତ ୪୦ତମ Indian Engineering Congress ରେ “Invest, Include & Excel: Indian Defence Indigenisation” ଶୀର୍ଷକ ଟେକ୍ନିକାଲ ପେପର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ସେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ମେଳନରେ ମଧ୍ୟ ଗବେଷଣା ପତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରି ନିଜର ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ଦକ୍ଷତା ପାଇଁ ସମ୍ମାନ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ ଦକ୍ଷତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ବିଭାଗ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ Atmanirbhar Karmayogi Leadership Program ପାଇଁ ଚୟନ କରିଥିଲା। ତାଙ୍କର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କୃତିତ୍ୱ Taylor & Francis, London ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ଏକ Book Chapter ମାଧ୍ୟମରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲା।
ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ଓ ଗୁଣଗତ ଦକ୍ଷତା ପ୍ରତି ଆସ୍ଥାର ପ୍ରତିକ ଭାବେ KIIT, ଭୁବନେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ Online Learning Program ପାଇଁ Internal Quality Assurance ର External Member ଭାବେ ଚୟନ କରିଥିଲା। ସେ UPSC ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ Empanelled Advisor ଭାବେ ଚୟନିତ ହୋଇଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ଏସବୁ ସଫଳତାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଯାହା ତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ କରିଥିଲା, ସେହିଟା ହେଉଛି ତାଙ୍କର ମାନବିକତା। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ, ନମ୍ର, ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ଓ ସହୃଦୟ ମଣିଷ ଥିଲେ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହାୟତା କରିବା ଓ କଷ୍ଟ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ସେ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭାବିଥିଲେ। ପୁସ୍ତକ, ଶିକ୍ଷା, ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋଚନା ଓ ଓଡ଼ିଆ-ବଙ୍ଗାଳୀ ଖାଦ୍ୟର ସରଳ ଆନନ୍ଦରେ ସେ ଜୀବନର ସତ୍ୟ ସୁଖ ଖୋଜିଥିଲେ।
ଆଜି ଶବ୍ଦ ଏହି ଦୁଃଖକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ସ୍ମୃତି ଆମ ମନରେ ସଦା ଜୀବନ୍ତ ରହିବ। ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା, ମୂଲ୍ୟବୋଧ, ସ୍ନେହ ଓ ମାନବିକତା ସଦା ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଚାଲିବ।
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶାହ ଅବସରରେ ଆମେ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ସଦ୍ଗତି କାମନା କରୁଛୁ। ସେ ଆଜି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଆଦର୍ଶ, ଜ୍ଞାନ ଓ ସ୍ନେହ ସଦା ଅମର ରହିବ।
ଆପଣ ସଦା ସର୍ବଦା ଆମ ହୃଦୟରେ ଅମର, ଶ୍ରଦ୍ଧାନ୍ୱିତ ଓ ସ୍ମରଣୀୟ ହୋଇ ରହିବେ।
ଆପଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଚିର ଶାନ୍ତି କାମନା କରୁଛୁ।
ଓଁ ଶାନ୍ତି।
About the Author
